نوشته هام را دوره می کنم ...

از اولین نوشته ها...نقطه چین های زیادی در بین

نوشته ها می بینم  ...

از همان موقع که تصمیم گرفتم وبلاگی به نام وحشی

 بافقی را  به دیگران معرفی کنم...

البته در اون زمان فکر می کردم دیگران زیاد شعرهای وحشی

بافقی را نمیشناسند ...

اما ... خیلی زود متوجه شدم که فقط کافی هست

این اسم را سرچ بکنی  !...

وحشی بافقی خیلی بیشتر از آنچه که فکر میکردم

 معروف و ماندنی بود... ولی من به روی خودم نیاورم

و این وبلاگ را با این نام نگه داشتم ...

بگذریم ... از نقطه چین ها ... خوشم میاد ... به جای

 کاما ... علامت تعجب... علامت سئوال... وقفه بین شعرها 

... حتی  گاهی برای آه کشیدن  در حرفها ... جمله ها

 و شعرهایی که در وبلاگم میگذارم هم ...  

نقطه چین می گذارم ...

به حساب همه حرفهایی  که یا وقت مناسبی نبود

 که بزنم یا اگر نوشتم ...پاک کردم ... حقیقت هایی که

گوش شنوایی نبود برای شنیدنش ... یا اصلا درست نبود

 مطرح بشوند...

نقطه چین ... قسمتی از زندگی همه آدمهاست ...

و من باور کردم ...

 نویسنده : الهه ...