مطلب ... طاعت و پیمان درست ... از من مست

 

که به پیمانه کشی ... شهره شدم ... روز الست

 

من هماندم که  ... وضو  ... ساختم از ... چشمه عشق

 

چهار تکبیر زدم ... یکسره ... بر ... هر چه ...که هست

 

می بده ... تا دهمت ... آگهی ... از سر قضا

 

 که ...  بروی که... شدم عاشق و از کوی که ... مست

 

کمر کوه ... کم است ... از کمر مور ... اینجا

 

نا امید ... از در رحمت ... نشو  ... ای باده پرست

 

جان ... فدای دهنت باد ... که در باغ نظر ...

 

چمن آرای جهان ... خوشتر از این غنچه ... نبست

 

بجز آن ...  نرگس مستانه ... که چشمش...  مرساد ...

 

زیر این طارم فیروزه ... کسی ... خوش ... ننشست

 

حافظ ... از دولت عشق تو ... سلیمانی ... یافت ...

 

یعنی از وصل تواش ... نیست ... بجز  ... باد بدست !

 

جناب حافظ