کودکی ها ... چقدر معصومانه بود

 

 

آرزوها ... دست یافتنی تر بود

 

 

و هم اندازه کودکی هایم کوچک و شیرین

 

 

مثل آرزوی داشتن کفش پاشنه دار مخملی قرمز رنگ

 

 

با پاشنه ای طلایی ...

 

 

داشتن لباسی که دامن چین چین داشت ...

 

 

بالا رفتن از درخت توت بزرگی  که

 

 

دنیا ... دنیا ... توت شیرین داشت  ...

 

 

 

جمع کردن کفشدوزک ...از  هر پارک و باغ و باغچه ...

 

 

   

برای باغچه کوچک خانه مان که کفشدوزکی نداشت!...

 

 

 

نقشه برای مهمانی های خیالی و مسافرتهایی با دوچرخه ...

 

 

و اتراق کردن در زیر درخت سروی که میو ه هایش

 

 

قابل خوردن بود

 

 

و آرزوی رفتن به مهد کودک ...

 

 

یادم می آید   آرزوی رفتن به مهد کودک را

 

 

به پیشنهاد مادرم با عروسکی پارچه ای

 

 

به نام خانم کوچولو که قیمتش فقط 400 تومان بود

 

 

عوض کردم و هیچ وقت مهد کودک نرفتم !

 

 

بزرگ تر که می شوی ...

 

 

 

آرزوهایت هم ... بزرگ تر می شود

 

 

 

و به همان اندازه دست نیافتنی تر ...

 

 

اما ...

 

 

نمی دانم ... چرا ...

 

 

 

 

حالا  نمی توانم  آرزوهایم را ... به هیچ قیمتی عوض کنم !

 

 

 

 نویسنده : الهه ...