به سودای توام مشغول ... زغوغای جهان فارغ

 

ز هجر دائمی ایمن ... ز وصل جاودان ... فارغ

 

بلند و پست و هجر و وصل ... یکسان ساخته ... بر خود

 

ورای نور وظلمت... از زمین و آسمان ... فارغ

 

سخن را شسته ... دفتر... بر سر آب فراموشی

 

چو گل ...  از پای تا سر ... گوش  اما ... از زبان ... فارغ

 

کمان را زه بریده...  تیر را ... پیکان و پرکنده

 

سپر افکنده ...خود را کرده از... تیر و کمان ... فارغ

 

عجب مرغی ! نه جایی در قفس ... نی از قفس ... بیرون

 

ز دام و دانه و پروازگاه و آشیان ... فارغ

 

برون از مردن و از زیستن ...  بس بوالعجب جایی

 

که آنجا ... می توان بودن  ... ز ننگ جسم و جان ... فارغ

 

بشکلی بند و خرسندی ... به نامی  ... تا به کی ... وحشی؟

 

بیا تا در نوردم ... گردم از نام و نشان ... فارغ

 

 

     وحشی بافقی